سیستم های بسته تولید سابقه 140 ساله دارند و برای تولید مواد شیمیایی بسیار پر خطر مانند سیانور پتاسیم استفاده می شدند. در طی 30 سال گذشته داروهای جدید با اثر بخشی بسیار بالا و دوز های بسیار پائین به بازار وارد شده اند. دارو های هورمونی معمولا در دوز های میکروگرمی استفاده می شوند. مثلا لووتایروکسین 1.6 میکرو گرم در کیلوگرم در روز است که برای یک فرد 60 کیلویی می شود 96 میکروگرم در روز یا مایزو پزاستال 800 میکرو گرم در روز می باشد.
به همین دلیل در طی 30 سال گذشته ماشین الات تولید م م د یا دارو به سیستم های بسته تولید تبدیل شده اند. در سیستم های بسته نه مواد با محیط کار تماس پیدا می کنند و نه محیط کار با مواد. شایان ذکر است که به تدریج شاهد معرفی دارو های جدید با اثر بخشی بسیار بالا تر و طبیعتا سمیّت بسیار بیشتر هستیم و هم اکنون بسیاری از دارو ها در فهرست دارو های پر خطر Category III-V قرار گرفته اند. فهرست دارو های پر خطر هر سال توسط سازمان National Institute for Occupational Safety and Health (NOISH) در امریکا اعلام می شود https://www.cdc.gov/niosh/topics/hazdrug/default.html. شایان ذکر است که این سازمان بخشی از وزارت کار امریکا (Department of Labor) بنام OSHA یا Occupational Safety and Health Administration می باشد. لذا اطلاعات جامع در رابطه با ایمنی در صنایع مختلف با رجوع به سایت OSHA در دسترس می باشد.